Z głębokim żalem zawiadamiamy o śmierci prof. dr hab. Barbary Grzelakowskiej-Sztabert, wybitnej biochemiczki, cenionej badaczki, nauczycielki akademickiej i wieloletniej członkini Polskiego Towarzystwa Biochemicznego. Prof. Barbara Grzelakowska-Sztabert urodziła się 13 kwietnia 1938 roku w Warszawie. Związana była przez całe życie zawodowe z Instytutem Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN, gdzie kierowała Pracownią Procesów Biosyntetycznych (1983–2007) oraz Zakładem Biochemii Komórki (1986–1997). Pełniła również funkcję kierownika Studium Doktoranckiego Instytutu (1979–1984) i przez wiele lat była członkiem Rady Naukowej.

Była absolwentką biologii Uniwersytetu Warszawskiego (1960). Stopień doktora uzyskała w Instytucie Nenckiego w 1966 roku, habilitację w 1976, a tytuł profesora – w roku 1987. Jej dorobek naukowy obejmuje ponad 110 publikacji, a pod jej opieką powstało kilka prac doktorskich.

Prof. Grzelakowska-Sztabert specjalizowała się w biochemii i biologii komórki. Jej badania wniosły istotny wkład w rozwój wiedzy o procesach biosyntezy i funkcjonowaniu komórki. Za swoją działalność naukową i organizacyjną była wielokrotnie wyróżniana, m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1988), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998), nagrodami Sekretarza Naukowego PAN (1973, 1976, 1983) oraz Nagrodą im. B. Skarżyńskiego PTBioch (1989, 1996, 2002).

Z Polskim Towarzystwem Biochemicznym związana była od 1962 roku. Pełniła w nim funkcję sekretarza Zarządu Głównego (1977–1983) oraz przewodniczącej Oddziału Warszawskiego PTBioch (1992–1998). Należała również do Polskiego Towarzystwa Biologii Komórki i Komitetu Cytobiologii PAN.

Znana była ze swojego zaangażowania, rzetelności i życzliwości wobec współpracowników oraz młodszych naukowców. Odeszła wybitna uczona, oddana badaniom i społeczności naukowej, osoba o wielkiej kulturze i wrażliwości.